Jiří Langmajer: de personages vraten me op en samenleven met mij was ondraaglijk. Daarna kreeg ik een tweede kans
Jiří Langmajer geldt als een van de meest gerespecteerde Tsjechische acteurs van zijn generatie. De winnaar van de prestigieuze Thálie-prijs bereikte onlangs een mijlpaal — zijn zestigste verjaardag — en sprak bij die gelegenheid openhartig over wat het theatervak hem door de jaren heen heeft gekost.
De personages die hem van binnenuit uithoolden
In zijn herinneringen aarzelt Langmajer niet om toe te geven dat de grens tussen zichzelf en de rollen die hij speelde vaak bijzonder dun was. De personages leegden hem letterlijk van binnenuit — en wie dicht bij hem stond, merkte dat aan den lijve. Samenleven met hem tijdens bepaalde periodes was, zo blijkt, allesbehalve eenvoudig.
«De personages vraten me op en niemand kon met me samenleven», vertelt de acteur zonder omwegen. Die eerlijkheid komt des te harder aan omdat ze afkomstig is van een man wiens vertolkingen alom worden bewonderd. Achter de façade van succes gingen persoonlijke kosten schuil die voor het grote publiek vrijwel altijd onzichtbaar blijven.
De tweede kans die alles veranderde
Ondanks de zwaarste periodes heeft Langmajer nooit stilgestaan. Er werd hem een tweede kans geboden — en hij wist die volledig te grijpen. In de manier waarop hij zichzelf omschrijft, laat hij geen enkele ruimte voor twijfel.
«Ik ben een acteur, ik ben een uitvoerende kracht», verklaart hij met een overtuiging die geen onzekerheid duldt. Deze zelfomschrijving is geen uiting van ego, maar het teken van een diepe band met het vak waaraan hij zijn hele professionele leven heeft gewijd.
Zes decennia vol transformaties
Voor Langmajer zijn de zestig jaar een moment van bezinning, geen eindpunt. Achter hem liggen tientallen onvergetelijke rollen in theater en film, de erkenning van de Thálie en de reputatie van een vertolker die een stukje van zichzelf in elk personage legt.
Zijn verhaal bewijst dat uitzonderlijke kunst altijd een prijs heeft — en dat de moed om de eigen schaduwen onder ogen te zien misschien wel de grootste vertolking van allemaal is.
